DSC_0690-1-web

Wat te doen als je pup blijft bijten, ook al ben je consequent

“Ik doe alles goed. Ik loop weg, ik zeg au, ik geef haar een speeltje in de plaats. En toch bijt ze door alsof ik niets gezegd heb.” Dat hoor ik bijna wekelijks van klanten, en er zit altijd diezelfde vermoeidheid in hun stem. Niet boosheid, wel uitputting. Ze doen alles zoals het hoort, en toch verandert er niets.

Ik herken dat gevoel. Bij mijn eigen pup dacht ik op een gegeven moment dat ik iets fundamenteel fout deed, want ik volgde elk stappenplan dat ik kon vinden. Weglopen, “au” zeggen, speeltje aanbieden, herhalen, herhalen, herhalen. Tot ik besefte dat ik wel het gedrag aan het corrigeren was, maar nooit had gekeken naar wát dat bijten eigenlijk vertelde.

Dat is meteen het antwoord op de vraag waarom je pup nog steeds bijt, ook al ben je consequent. Consequent zijn werkt fantastisch als het bijten voortkomt uit gewoon spelenderwijs ontdekken. Maar als de oorzaak ergens anders zit, dan blijft je pup bijten, hoe consequent je ook bent, want je behandelt het symptoom terwijl de echte oorzaak gewoon blijft zitten.

Bijten is een gevolg, geen op zichzelf staand probleem

Bijten is voor een pup zoals huilen voor een baby. Het is een manier om iets duidelijk te maken, niet gedrag om het gedrag zelf. Voor je verder gaat met corrigeren, is het dus waardevol om te kijken wat er onder dat bijten zit.

Ze is aan het wisselen

Tussen ongeveer drie en zes maanden wisselen puppy’s hun melktandjes. Dat proces doet pijn, en kauwen en bijten verlicht die druk op het tandvlees, ongeveer zoals een baby op een bijtring kauwt. Een pup die in deze fase extra veel bijt, zoekt geen ruzie. Ze zoekt verlichting. Consequent weglopen helpt dan wel om te leren dat mensenhuid geen kauwspeeltje is, maar los je het bijten zelf niet mee op als ze geen alternatief krijgt om op te kauwen.

Ze is overprikkeld of moe

Net zoals een oververmoeid kind driftig kan worden, wordt een overprikkelde pup vaak juist happiger in plaats van rustiger. Als je pup vooral ’s avonds of na een drukke dag begint te bijten, is meer corrigeren niet de oplossing. Ze heeft op dat moment vooral rust nodig, geen extra prikkel in de vorm van jou die weer wegloopt of “nee” zegt.

Ze heeft nooit een bijtrem geleerd

In het nest leren pups van elkaar hoe hard bijten te hard is. Bijt een pup te hard, dan piept zijn broertje of zusje en stopt het spel. Pups die heel jong bij hun moeder en nestgenoten zijn weggehaald, hebben die lessen soms gemist. Dat betekent niet dat het niet meer te leren valt, maar wel dat het wat meer tijd en herhaling vraagt dan bij een pup die dat fundament al meekreeg.

Ze zoekt aandacht, of ze verveelt zich

Bijt je pup vooral wanneer je op de bank zit, aan het koken bent, of door de kamer loopt, dan kan het zijn dat ze simpelweg aandacht zoekt of te weinig te doen heeft. Consequent weglopen werkt dan wel, maar alleen als je er tegelijk voor zorgt dat ze op andere momenten wél genoeg mentale uitdaging en aandacht krijgt. Anders blijft ze zoeken naar de enige manier waarvan ze weet dat die werkt.

Wat je kan doen als consequent zijn niet genoeg blijkt

Ga eerst na wanneer het bijten vooral gebeurt. Is het vooral ’s avonds? Dan is rust waarschijnlijker het antwoord dan correctie. Is het vooral tijdens het spelen? Dan werkt de bijtrem-methode meestal wel, als je maar genoeg alternatieven aanbiedt. Is het door de hele dag heen, zonder duidelijk patroon? Dan loont het de moeite om te kijken naar hoeveel mentale prikkeling en rust ze eigenlijk krijgt.

Zorg daarnaast dat je pup altijd toegang heeft tot iets om op te kauwen, ook als jullie niet aan het spelen zijn. Een kauwbot, een snuffelmat, een speeltje binnen handbereik. Zo geef je haar niet alleen een correctie als ze bijt, maar ook een structureel alternatief.

Een van mijn klanten, Femke, met haar Border Collie pup Loeka, had exact dit probleem. Ze deed alles “juist”, maar Loeka bleef bijten, vooral ’s avonds rond etenstijd. We ontdekten dat Loeka gewoon oververmoeid was tegen die tijd, en dat het bijten haar manier was om die spanning kwijt te raken. In plaats van nog strenger te corrigeren, hebben we een rustig avondritueel ingebouwd, een kauwmoment en wat eerder naar de bench. Binnen een week was het bijten ’s avonds bijna helemaal weg.

Wanneer je extra hulp mag inschakelen

Blijft je pup ondanks dit alles hard en frequent bijten, zeker voorbij de zes tot negen maanden, of merk je andere signalen zoals grommen, terugtrekken of angstig gedrag erbij? Dan is het geen kwestie meer van “gewoon nog even doorzetten”. Dat is het moment om er professioneel naar te laten kijken, zodat je weet of er iets anders speelt dan gewoon puppygedrag.

Een fundament dat verder gaat dan losse trucjes

Wil je precies leren hoe je bijtgedrag bij de bron aanpakt in plaats van alleen het symptoom te corrigeren? Volg de gratis online masterclass. Daarin leg ik uit hoe je een fundament legt waarop je pup leert zichzelf te reguleren, in plaats van dat jij continu aan het corrigeren bent.

Meer lezen op de blog

Tot de volgende,

 Kelly